تجهیزات هشداردهنده شنیداری:

زنگ خطر اعلام حریقآژیر ها و زنگ ها به عنوان تجهیزات هشدار دهنده شنیداری سیستم های اعلام حریق باید دارای سطح و شدت صوتی مناسبی باشند تا ضمن مطلع نمودن کلیه ساکنین از بروز حریق، چندان گوش خراش و هراس انگیز نباشند.

براساس مقررات (ان ای پی ا) سیگنال صوتی تجهیزات هشدار صوتی که برای خروج اضطراری به کار می روند.  

انواع تجهیزات هشدار شنیداری:

زنگ ها: با صدایی متمایز که معمولا از نوع کاسه ای است و الت چکش گونه ای بر قسمت داخلی ان ضربه می زند. معمولا برای اطلاع از فعال شدن ابفشان ها از این نوع زنگ استفاده می شود.

بوق ها: با صدایی کاملا متمایز برای اماکنی با نویز بالا

زنگ الکترونیکی: زنگ الکترونیکی یا مکانیکی با قابلیت تعویض طنین. به هنگام نصب می توان طنین مناسب را انتخاب نمود.

زنگ با طنین نرم: برای اماکنی که به طور پیوسته و مرتب افرادی حضور دارند و مراقب اوضاع هستند. در برخی اماکن ممکن است صدای ناگهانی ناشی از زنگ اعلام حریق موجب پریشانی و وحشت شود. بنابراین در این گونه اماکن زنگ درواقع برای افراد مراقب به صدا درمی اید تا ان ها سایرین را مطلع سازند.

اژیرها: تجهیزات هشدار شنیداری که برای کارخانجات  با کار سنگین و فضاهای خارجی مورد استفاده قرار می گیرند.

بلندگو: برای پخش صوت انسانی یا پخش پیام از پیش ضبط شده برای اعلام خطر و راهنمایی ساکنین.

تجهیزات هشداردهنده دیداری:

انواع چراغ های گردان و چشمک زن در کنار تجهیزات هشدار دهنده صوتی و یا به طور مستقل می توانند ساکنین را از بروز خطر حریق مطلع سازند. در برخی اماکن که ساکنین ان دارای نقص شنوایی هستند و یا در اماکن پرسر و صدا و یا اماکنی مانند اسایشگاه و امثال ان که ممکن است ساکنین در حال استراحت باشند و یا برای شناسایی اماکنی که اشکارساز ان عمل نموده ولی در ورودی ان بنا به دلایل مختلف بسته است استفاده از انواع چراغ های هشدار دهنده ضروری است.  به عنوان مثال با روشن شدن یک چراغ هشدار در بالای در ورودی یک اتاق که اشکارساز ان ، بروز حریقی را گزارش نموده ،بهتر و راحتتر می توان محل وقوع حریق را در یک منطقه مورد شناسایی قرار داد.

شدت روشنایی چراغ های هشداردهنده بین ۱۵ تا ۱۷۷ کاندلا است و ولتاژ کار ان ها ۱۲ یا ۲۴ ولت است. این چراغ ها ممکن است به صورت مستقل و یا به همراه یک زنگ مورد استفاده قرار گیرند.

چنانچه سطح صدای یک محیط بیش از ۱۰۵ دسیبل باشد و نتوان با نصب هشداردهنده های  صوتی قاعده افزایش صدای محیط تا ۱۵ دسیبل را تا محدوده مجاز ۱۲۰ دسیبل رعایت کرد،باید از هشدارهای دیداری استفاده نمود. هشداردهنده های دیداری ممکن است از نوع چشمک زن ثابت یا گردان باشند. تعداد چشمک های هشداردهنده نباید بیش از دو چشمک به ازای هرثانیه (۲هرتز)باشد. برخی از هشداردهنده های دیداری نیز برای نمایش یک پیام متنی مورد استفاده قرار می گیرند.

هشداردهنده های دیداری به صورت سقفی و یا دیواری نصب می شوند. در صورت استفاده از نوع دیواری ،ارتفاع ان نباید کمتر از ۸۰ اینچ (۲٫۰۳متر) و بیش از ۹۶ اینچ (۲٫۴۳ متر)از سطح کف تمام شده باشد.